informatie

startpagina

informatie

lid World Ki Gong - Europe

Wat is Ki Gong?

Ki Gong is een systeem van training ontworpen om de geest, lichaam, en spirit te ontwikkelen. De gemakkelijk te volgen lichamelijke oefeningen focussen op meridianen, circulatie, ademhaling, en Ki-energie systemen van het lichaam. Ki Gong vertegenwoordigd alle voordelen van yoga, Tai-Chi en meditatie in een discipline. Bij het doorlopen van het aangeboden programma, jezelf verbeteren via verschillende stadia van lichamelijke oefeningen, waardoor je toegang krijgt tot Ki - energie en circulatie.

Het doel van ieder stap is je te helpen grotere hoogte te bereiken van gezondheid, geestelijke en lichamelijke welbevinden. Het doel van Ki Gong is ieder individu de gelegenheid te geven de eigen persoonlijke kracht door het stimuleren van Ki-energie circulatie waardoor de natuurlijke helende wijze van het lichaam wordt geactiveerd. Dit is een verrijkende ervaring, ongeacht leeftijd of lichamelijke mogelijkheden.

Met regelmatige uitoefening van de Ki Gong, is het mogelijk om de circulatie van bloed en energie soepel te laten doorstromen door je gehele lichaam. Dit stelt je in staat om jezelf gemakkelijker te ontspannen, waardoor een vredig en blij gevoel ontstaat met een positieve houding.

Wat is Ki ?

Ki is een natuurlijke, vitale, alomvattend levensenergie die vloeit door, rond en tussen alle levende dingen in de kosmos. Het kan niet worden gezien of aangeraakt. Ki is er continu in alles om ons heen en er is constant evenwicht. Het is een boven zintuiglijke energie die ons leven verrijkt.

Waarom Ki Gong en mediteren?

Ki Gong training is eenvoudig, leuk en bijzonder doeltreffend als het gaat om behalen van positieve resultaten. Voor duizenden jaren is het de basis onder de Oosterse geneeskunde. Medicinale kruiden, acupunctuur, massage, Tai Chi en yoga gebruken hetzelfde onderliggende principe als Ki Gong en hebben daarbij gelijkwaardige technieken ontwikkeld in verschillende culturen.

Vandaag de dag probeert de moderne Westerse geneeskunde de oeroude Ki theorie te verklaren. Er blijkt dat Ki steeds populairder wordt in medische centra waar Ki eerst werd verloochend. De uitoefeningen van de Ki-energie is nu gebruikelijk in gezondheidscentra in de Westerse wereld. Miljoenen mensen doen dagelijks Ki Gong oefeningen om een goede de gezondheid in stand te houden.

Kan ik Ki Gong leren?

Ja, zolang je maar bereid bent de eenvoudige oefeningen aan te leren. Het wordt aanbevolen, als de lichamelijke conditie dit toelaat, de oefeningen staand uit te voeren. Zittend mag echter ook. De oefeningen kunnen zowel in onze dojang als thuis worden beoefend.

De geschiedenis van Ki Gong

De Ki Gong geschiedenis kan in ongeveer vijf tijdsvakken worden onderverdeeld. Gedurende de Ki Gong geschiedenis waren er meerdere constanten. Zo ligt de essentie bij meditatie, ademhaling en beweging om een steeds grotere niveau van gezondheid en welzijn te bereiken.

Pre-historie

Het eerst tijdvak kent weinig feitelijke documentatie en is daarom speculatief. Uit historisch materiaal blijkt dat de Ki oefeningen bestonden uit consequent uitgevoerde bewegingen, ondersteund door ademhalingsoefeningen en deze werden gebruikt om ziektes te genezen. Het is onbekend of deze uitoefeningen aan de Ki filosofie konden worden toegeschreven of dat zij juist werden beoefend vanwege verhoogde gezondheid.

Er is documentatie van het bewegingsapparaat van het lichaam en adem controle uitoefening in de pre-historie. De eerste geschreven melding van het iets lijkend op de Ki Gong grondbeginselen was 4000 jaren geleden in het boek getiteld “The Spring en Autumn Chronicles” door Lu. In dit boek beschrijft Lu dat er mensen ziek werden door problemen met de lichaamsvloeistoffen welke wij nu kennen onder de naam reuma. De remedie die deze mensen kregen voorgeschreven waren een reeks van “dansachtige-bewegingen” met als doel de pijn te verlichten.

Hemel, aarde en de mens

Het tweede tijdvak wordt gemarkeerd door de introductie van een boek beter bekend onder de naam Yi Jing (Boek van veranderingen) ergens voor 1122 VC. Dit boek was het eerste die de relatie beschreef tussen energie en de ontwikkeling van Ki Gong. In Yi Jing werden een drietal natuurlijke wijze energie stromen beschreven: Tian (Lucht), Di (Land) en Ren (Mens). Geconcludeerd werd dat er een bepaalde samenhang is tussen de drie energiestromen en dat deze tot uiting komen in de Ki Gong oefeningen. Iedere energie werd gezien als kracht en het verbeteren van de drie afzonderlijke energieën was afhankelijk van de onderlinge relatie met ieder andere energie.

Gedurende de Zhou dynastie (1122-934 VC), schreef de wijdvermaarde filosoof Lao Tzu het boek Tao Te Ching, hierin beschreef hij dat de weg om een goed gezond leven te bereiken ligt in concentratie op Ki. Er was ook een groot gedeelte van het boek gewijd aan de juiste ademhaling en ademhalingstechnieken. In deze periode kwamen meerdere andere boeken uit, die het verband aantoonde tussen bewuste ademhalingstechnieken en het opbouwen van Ki kracht en vervolgens verhoogde vitalisatie.

Er werden tijdens dit tijdvak twee typen van Ki Gong training ontwikkeld: religieuze Ki Gong, welke voornamelijk door de Taoistische en Confucianistische wetenschappers werd beoefend, en medicinale Ki Gong, die werd beoefend om je te behoeden voor ziekte of ziekte te genezen. Interessant genoeg werden zowel religieuze als medicinale Ki Gong gebruikt voor het belang van toenemende gezondheid. Beide types van training zijn gefocust op de natuurlijke weg naar optimale gezondheid. Er werd gedacht dat het onmogelijk was om het natuurlijke verloop te beinvloeden. Echter het beoefenen van Ki Gong geeft de individuele beoefenaar energie.

Religieuze Ki Gong

Het was tijdens de Han Dynasty (206-502 NC) dat Ki Gong zijn derde tijdvak begon met een meer multicultureel karakter. Han keizers waren intelligente en ruimhartig. Door dit milde klimaat was culturele uitwisseling mogelijk. Het verbreiden van het boeddhisme in China werd toegestaan en zo werd Indiase meditatie en bewegingstechnieken binnen enkele groeperingen van de Chinees cultuur geaccepteerd. Dit stond culturele en praktische vergelijking van Ki Gong technieken toe die leidden tot verhoogde belangstelling in het effect van Ki Gong en het vergroten van Ki circulatie.

Er was grote belangstelling in de diverse religieuze uitoefining van Ki Gong. Drie scholen van religieuze Ki Gong domineerde in dit tijdvak: Indiaas Boeddhisme, Tibetaans Boeddhisme en Taoisme. De geheime uitwisseling tussen de verschillende stromingen maakten het mogelijk gelegenheid meer diepgaand in te gaan op de theorie van Ki circulatie. Over het algemeen gesproken hielden de meeste godsdienstige sektes hun oefeningen geheim te houden. De meer traditionele wetenschappers continueerde hun onderzoek en leverde grote bijdrage aan de Ki Gong theorie.

Een aantal Ki Gong bewegingen bekend als "The Frolic of the Five Animals", werden ontwikkeld door de arts Hooted Tuo. Deze oefeningen waren gebaseerd op dierlijke bewegingen en werden verondersteld om Ki doorstroming te vergroten. Diegene die zichzelf een jeugdige uitstraling toewenste beoefende deze set van Ki Gong bewegingen.

Krijgskunst en Ki Gong

De Liang Dynasty (502-557 NC) is het begin van de vierde periode van Ki Gong geschiedenis. Hiervoor was er een zeer kleine invloed van Ki Gong in de krijgskunst. Rond het begin van de 6e eeuw de keizer nodigde een Boeddhistische kloosterbroeder uit genaamd Boddhidharma om China vanuit India te bezoeken.

De keizer had belangstelling voor de stijl van Boddhidharma boeddhisme, bekend als Chan Buddhism. Toen de keizer moe werd van de theorie van Boddhidharma werd deze verbannen. Boddhidharma reisde door China en tenslotte vond hij zichzelf in de Shaolin Monastery. Hij raakte verliefd op het gebied rond de Tempel en begon het Chan Buddhism onder de kloosterbroeders te onderrichten. Omdat hij koos niet te onderwijzen vanuit boeken werd hij gevraagd het klooster te verlaten.

Na zijn vertrek mediteerde hij binnen een grot nabij het klooster. Hij werd daarbij geheel ondersteund door de Shaolin kloosterbroeders en daardoor was in staat om iedere dag vele uren te mediteren kijkend nar een muur. Zijn toewijding naar verlichting ging niet onopgemerkt en na 9 jaren van meditatie werd hij in de Shaolin mannenklooster teruggevraagd.

Bij zijn terugkomst zag hij de slechte lichamelijke conditie van de kloosterbroeders en stelde zich ten doel om de gezondheid grondbeginsels door beweging en meditatie te onderrichten. Boddhidharma geloofde dat het lichaam en geest een waren en als zodanige, om verlichting te bereiken, moeten beide worden getraind. De geest zou het lichaam ondersteunen en het lichaam zou de geest ondersteunen. Veel van zijn onderwijs werd door Indian Yoga grondbeginsels beïnvloed.

Boddhidharma onderrichtte twee types van oefeningen aan de kloosterbroeders. Het eerste type was een oefening van 12 Ki Gong bewegingen genoemd, Yi Jin Jing (Muscle Tendon Changing). Deze oefeningen waren gericht op kracht en beweeglijkheid. Er waren twee toepassingen van Yi Jin Jing. Gebaseerd op het niveau van de student konden zij kiezen tussen de uitwendige kracht grondbeginsels (Wae Gong) of de innerlijke kracht grondbeginsels (Nae Gong) gerelateerd aan de oefeningen.

De geavanceerde studenten werden innerlijke kracht toepassingen onderwezen omdat deze op een hoger niveau werden beschouwd. In de innerlijke toepassing de student werd bemoedigd de bewegingen te laten geschieden zonder de kracht van het lichaam. Initiatie van de beweging kwam van de energie binnen het lichaam. De buitenste kracht grondbeginsels werden onderwezen als een lichamelijke oefening.

De tweede set van oefeningen was bekend als Xi Sui Jing (Bone Marrow Washing). Anders dan de Yi Jin Jing oefeningen, Xi Sui Jing werd helemaal gedaan met de ontwikkeling van Ki energie door meditatie en lichaamshoudingen. Deze Ki Gong oefeningen werden niet aan het publiek onderwezen maar werden geheim gehouden en waren voorbehouden voor studenten van hoog niveau. Zij waren moeilijker om aan te leren en vergden intense toewijding.

Na de dood van Boddhidharma in 536 AC, werden de oefeningen die hij had onderwezen, gecontinueerd om te worden beoefend. Taoist priesters verruimden de gezondheid theorieën. Waarschijnlijk vanwege de Shaolin invloed, Ki Gong oefeningen werden uiteindelijk in de bestudering van krijgskunst geadopteerd.

Hiervoor de krijgskunst beschouwde Ki niet als een belangrijk deel van een strijder activiteit. De volgende 500 jaren tal van de oorspronkelijke Ki Gong bewegingen werden een belangrijk deel van krijgskunst training. Als zodanig werd de Yi Yin Jing de Shi Ba Luo Han Shou, wat betekent "The 18 hands of students of Buddha." Deze nieuwe aanpassing van de oorspronkelijke bewegingen werd beschouwd als training voor krijgskunst vecht technieken alhoewel het consistent bleef met Ki verbeteren.

Tijdens de Song Dynasty (1127 -1279) continueerde de ontwikkeling van Ki Gong. Marshal Yue Fe introduceerde een populaire Ki Gong oefening genaamd Ba Duan Jin (the 8 Pieces of Brocade). Zijn voornemen was de de gezondheid te vergroten van zijn soldaten.

Vanaf de Song Dynasty tot het eind van de Qing Dynasty (1911 NC), vele verschillende stijlen van Ki Gong werden geïntroduceerd en werden aan het algemene publiek onderwezen. Rond deze tijd kregen vele verschillende culturen belangstelling in de gezondheid door Ki Gong uitoefening en ontwikkelde Ki Gong oefeningen die hun levensstijl en cultuur weergaven. De ontwikkeling van krijgskunst in verschillende delen van de wereld hielp om cultureel specifieke Ki Gong oefeningen te ontwikkelen.

Moderne Ki Gong

Ki Gong enthousiastelingen hebben altijd genoten van de voordelen van Ki Gong uitoefening. De moderne benadering naar Ki Gong uitoefening is een speurtocht voor wetenschappelijke validatie geworden. Dit is een resultaat van het verschil in de weg dat Ki Gong wordt onderwezen. In het verleden was het de traditie dat de meester een student uitkoos en te instrueren op een op een basis.

Het tijdvak beginnend in de 1980 zag een meer publieke methode van het onderwijs in de Westelijke wereld. Dit in aanvulling op de ontwikkeling van moderne communicatie en onderzoek methodologie heeft een opwindend nieuw tijdperk in Ki Gong uitoefening geleid.

Het is belangrijk om de uitwerkingen van Ki Gong uitoefening op de gezondheid van individuen te bestuderen zodat er misschien een positieve uitwerking op de gezondheid van onze samenleving over het algemeen zal ontstaan. Alhoewel moderne studie technieken ons begrip van Ki doorstroming faciliteren, het is belangrijk om de historische eerste beginselen van Ki Gong wetenschap, kunst en filosofie in acht te nemen.



	startpagina	informatie	lid World Ki Gong - Europe

Wat is Ki Gong?
Ki Gong is een systeem van training ontworpen om de geest, lichaam, en spirit te ontwikkelen. De gemakkelijk te volgen lichamelijke oefeningen focussen op meridianen, circulatie, ademhaling, en Ki-energie systemen van het lichaam. Ki Gong vertegenwoordigd alle voordelen van yoga, Tai-Chi en meditatie in een discipline. Bij het doorlopen van het aangeboden programma, jezelf verbeteren via verschillende stadia van lichamelijke oefeningen, waardoor je toegang krijgt tot Ki - energie en circulatie.
Het doel van ieder stap is je te helpen grotere hoogte te bereiken van gezondheid, geestelijke en lichamelijke welbevinden. Het doel van Ki Gong is ieder individu de gelegenheid te geven de eigen persoonlijke kracht door het stimuleren van Ki-energie circulatie waardoor de natuurlijke helende wijze van het lichaam wordt geactiveerd. Dit is een verrijkende ervaring, ongeacht leeftijd of lichamelijke mogelijkheden.
Met regelmatige uitoefening van de Ki Gong, is het mogelijk om de circulatie van bloed en energie soepel te laten doorstromen door je gehele lichaam. Dit stelt je in staat om jezelf gemakkelijker te ontspannen, waardoor een vredig en blij gevoel ontstaat met een positieve houding.

Wat is Ki ?
Ki is een natuurlijke, vitale, alomvattend levensenergie die vloeit door, rond en tussen alle levende dingen in de kosmos. Het kan niet worden gezien of aangeraakt. Ki is er continu in alles om ons heen en er is constant evenwicht. Het is een boven zintuiglijke energie die ons leven verrijkt.

Waarom Ki Gong en mediteren?
Ki Gong training is eenvoudig, leuk en bijzonder doeltreffend als het gaat om behalen van positieve resultaten. Voor duizenden jaren is het de basis onder de Oosterse geneeskunde. Medicinale kruiden, acupunctuur, massage, Tai Chi en yoga gebruken hetzelfde onderliggende principe als Ki Gong en hebben daarbij gelijkwaardige technieken ontwikkeld in verschillende culturen.
Vandaag de dag probeert de moderne Westerse geneeskunde de oeroude Ki theorie te verklaren. Er blijkt dat Ki steeds populairder wordt in medische centra waar Ki eerst werd verloochend. De uitoefeningen van de Ki-energie is nu gebruikelijk in gezondheidscentra in de Westerse wereld. Miljoenen mensen doen dagelijks Ki Gong oefeningen om een goede de gezondheid in stand te houden.

Kan ik Ki Gong leren?
Ja, zolang je maar bereid bent de eenvoudige oefeningen aan te leren. Het wordt aanbevolen, als de lichamelijke conditie dit toelaat, de oefeningen staand uit te voeren. Zittend mag echter ook. De oefeningen kunnen zowel in onze dojang als thuis worden beoefend.

De geschiedenis van Ki Gong
De Ki Gong geschiedenis kan in ongeveer vijf tijdsvakken worden onderverdeeld. Gedurende de Ki Gong geschiedenis waren er meerdere constanten. Zo ligt de essentie bij meditatie, ademhaling en beweging om een steeds grotere niveau van gezondheid en welzijn te bereiken.

Pre-historie
Het eerst tijdvak kent weinig feitelijke documentatie en is daarom speculatief. Uit historisch materiaal blijkt dat de Ki oefeningen bestonden uit consequent uitgevoerde bewegingen, ondersteund door ademhalingsoefeningen en deze werden gebruikt om ziektes te genezen. Het is onbekend of deze uitoefeningen aan de Ki filosofie konden worden toegeschreven of dat zij juist werden beoefend vanwege verhoogde gezondheid.
Er is documentatie van het bewegingsapparaat van het lichaam en adem controle uitoefening in de pre-historie. De eerste geschreven melding van het iets lijkend op de Ki Gong grondbeginselen was 4000 jaren geleden in het boek getiteld “The Spring en Autumn Chronicles” door Lu. In dit boek beschrijft Lu dat er mensen ziek werden door problemen met de lichaamsvloeistoffen welke wij nu kennen onder de naam reuma. De remedie die deze mensen kregen voorgeschreven waren een reeks van “dansachtige-bewegingen” met als doel de pijn te verlichten.

Hemel, aarde en de mens
Het tweede tijdvak wordt gemarkeerd door de introductie van een boek beter bekend onder de naam Yi Jing (Boek van veranderingen) ergens voor 1122 VC. Dit boek was het eerste die de relatie beschreef tussen energie en de ontwikkeling van Ki Gong. In Yi Jing werden een drietal natuurlijke wijze energie stromen beschreven: Tian (Lucht), Di (Land) en Ren (Mens). Geconcludeerd werd dat er een bepaalde samenhang is tussen de drie energiestromen en dat deze tot uiting komen in de Ki Gong oefeningen. Iedere energie werd gezien als kracht en het verbeteren van de drie afzonderlijke energieën was afhankelijk van de onderlinge relatie met ieder andere energie.
Gedurende de Zhou dynastie (1122-934 VC), schreef de wijdvermaarde filosoof Lao Tzu het boek Tao Te Ching, hierin beschreef hij dat de weg om een goed gezond leven te bereiken ligt in concentratie op Ki. Er was ook een groot gedeelte van het boek gewijd aan de juiste ademhaling en ademhalingstechnieken. In deze periode kwamen meerdere andere boeken uit, die het verband aantoonde tussen bewuste ademhalingstechnieken en het opbouwen van Ki kracht en vervolgens verhoogde vitalisatie.
Er werden tijdens dit tijdvak twee typen van Ki Gong training ontwikkeld: religieuze Ki Gong, welke voornamelijk door de Taoistische en Confucianistische wetenschappers werd beoefend, en medicinale Ki Gong, die werd beoefend om je te behoeden voor ziekte of ziekte te genezen. Interessant genoeg werden zowel religieuze als medicinale Ki Gong gebruikt voor het belang van toenemende gezondheid. Beide types van training zijn gefocust op de natuurlijke weg naar optimale gezondheid. Er werd gedacht dat het onmogelijk was om het natuurlijke verloop te beinvloeden. Echter het beoefenen van Ki Gong geeft de individuele beoefenaar energie.

Religieuze Ki Gong
Het was tijdens de Han Dynasty (206-502 NC) dat Ki Gong zijn derde tijdvak begon met een meer multicultureel karakter. Han keizers waren intelligente en ruimhartig. Door dit milde klimaat was culturele uitwisseling mogelijk. Het verbreiden van het boeddhisme in China werd toegestaan en zo werd Indiase meditatie en bewegingstechnieken binnen enkele groeperingen van de Chinees cultuur geaccepteerd. Dit stond culturele en praktische vergelijking van Ki Gong technieken toe die leidden tot verhoogde belangstelling in het effect van Ki Gong en het vergroten van Ki circulatie.
Er was grote belangstelling in de diverse religieuze uitoefining van Ki Gong. Drie scholen van religieuze Ki Gong domineerde in dit tijdvak: Indiaas Boeddhisme, Tibetaans Boeddhisme en Taoisme. De geheime uitwisseling tussen de verschillende stromingen maakten het mogelijk gelegenheid meer diepgaand in te gaan op de theorie van Ki circulatie. Over het algemeen gesproken hielden de meeste godsdienstige sektes hun oefeningen geheim te houden. De meer traditionele wetenschappers continueerde hun onderzoek en leverde grote bijdrage aan de Ki Gong theorie.
Een aantal Ki Gong bewegingen bekend als "The Frolic of the Five Animals", werden ontwikkeld door de arts Hooted Tuo. Deze oefeningen waren gebaseerd op dierlijke bewegingen en werden verondersteld om Ki doorstroming te vergroten. Diegene die zichzelf een jeugdige uitstraling toewenste beoefende deze set van Ki Gong bewegingen.

Krijgskunst en Ki Gong
De Liang Dynasty (502-557 NC) is het begin van de vierde periode van Ki Gong geschiedenis. Hiervoor was er een zeer kleine invloed van Ki Gong in de krijgskunst. Rond het begin van de 6e eeuw de keizer nodigde een Boeddhistische kloosterbroeder uit genaamd Boddhidharma om China vanuit India te bezoeken.
De keizer had belangstelling voor de stijl van Boddhidharma boeddhisme, bekend als Chan Buddhism. Toen de keizer moe werd van de theorie van Boddhidharma werd deze verbannen. Boddhidharma reisde door China en tenslotte vond hij zichzelf in de Shaolin Monastery. Hij raakte verliefd op het gebied rond de Tempel en begon het Chan Buddhism onder de kloosterbroeders te onderrichten. Omdat hij koos niet te onderwijzen vanuit boeken werd hij gevraagd het klooster te verlaten.
Na zijn vertrek mediteerde hij binnen een grot nabij het klooster. Hij werd daarbij geheel ondersteund door de Shaolin kloosterbroeders en daardoor was in staat om iedere dag vele uren te mediteren kijkend nar een muur. Zijn toewijding naar verlichting ging niet onopgemerkt en na 9 jaren van meditatie werd hij in de Shaolin mannenklooster teruggevraagd.
Bij zijn terugkomst zag hij de slechte lichamelijke conditie van de kloosterbroeders en stelde zich ten doel om de gezondheid grondbeginsels door beweging en meditatie te onderrichten. Boddhidharma geloofde dat het lichaam en geest een waren en als zodanige, om verlichting te bereiken, moeten beide worden getraind. De geest zou het lichaam ondersteunen en het lichaam zou de geest ondersteunen. Veel van zijn onderwijs werd door Indian Yoga grondbeginsels beïnvloed.
Boddhidharma onderrichtte twee types van oefeningen aan de kloosterbroeders. Het eerste type was een oefening van 12 Ki Gong bewegingen genoemd, Yi Jin Jing (Muscle Tendon Changing). Deze oefeningen waren gericht op kracht en beweeglijkheid. Er waren twee toepassingen van Yi Jin Jing. Gebaseerd op het niveau van de student konden zij kiezen tussen de uitwendige kracht grondbeginsels (Wae Gong) of de innerlijke kracht grondbeginsels (Nae Gong) gerelateerd aan de oefeningen.
De geavanceerde studenten werden innerlijke kracht toepassingen onderwezen omdat deze op een hoger niveau werden beschouwd. In de innerlijke toepassing de student werd bemoedigd de bewegingen te laten geschieden zonder de kracht van het lichaam. Initiatie van de beweging kwam van de energie binnen het lichaam. De buitenste kracht grondbeginsels werden onderwezen als een lichamelijke oefening.
De tweede set van oefeningen was bekend als Xi Sui Jing (Bone Marrow Washing). Anders dan de Yi Jin Jing oefeningen, Xi Sui Jing werd helemaal gedaan met de ontwikkeling van Ki energie door meditatie en lichaamshoudingen. Deze Ki Gong oefeningen werden niet aan het publiek onderwezen maar werden geheim gehouden en waren voorbehouden voor studenten van hoog niveau. Zij waren moeilijker om aan te leren en vergden intense toewijding.
Na de dood van Boddhidharma in 536 AC, werden de oefeningen die hij had onderwezen, gecontinueerd om te worden beoefend. Taoist priesters verruimden de gezondheid theorieën. Waarschijnlijk vanwege de Shaolin invloed, Ki Gong oefeningen werden uiteindelijk in de bestudering van krijgskunst geadopteerd.
Hiervoor de krijgskunst beschouwde Ki niet als een belangrijk deel van een strijder activiteit. De volgende 500 jaren tal van de oorspronkelijke Ki Gong bewegingen werden een belangrijk deel van krijgskunst training. Als zodanig werd de Yi Yin Jing de Shi Ba Luo Han Shou, wat betekent "The 18 hands of students of Buddha." Deze nieuwe aanpassing van de oorspronkelijke bewegingen werd beschouwd als training voor krijgskunst vecht technieken alhoewel het consistent bleef met Ki verbeteren.
Tijdens de Song Dynasty (1127 -1279) continueerde de ontwikkeling van Ki Gong. Marshal Yue Fe introduceerde een populaire Ki Gong oefening genaamd Ba Duan Jin (the 8 Pieces of Brocade). Zijn voornemen was de de gezondheid te vergroten van zijn soldaten.
Vanaf de Song Dynasty tot het eind van de Qing Dynasty (1911 NC), vele verschillende stijlen van Ki Gong werden geïntroduceerd en werden aan het algemene publiek onderwezen. Rond deze tijd kregen vele verschillende culturen belangstelling in de gezondheid door Ki Gong uitoefening en ontwikkelde Ki Gong oefeningen die hun levensstijl en cultuur weergaven. De ontwikkeling van krijgskunst in verschillende delen van de wereld hielp om cultureel specifieke Ki Gong oefeningen te ontwikkelen.

Moderne Ki Gong
Ki Gong enthousiastelingen hebben altijd genoten van de voordelen van Ki Gong uitoefening. De moderne benadering naar Ki Gong uitoefening is een speurtocht voor wetenschappelijke validatie geworden. Dit is een resultaat van het verschil in de weg dat Ki Gong wordt onderwezen. In het verleden was het de traditie dat de meester een student uitkoos en te instrueren op een op een basis.
Het tijdvak beginnend in de 1980 zag een meer publieke methode van het onderwijs in de Westelijke wereld. Dit in aanvulling op de ontwikkeling van moderne communicatie en onderzoek methodologie heeft een opwindend nieuw tijdperk in Ki Gong uitoefening geleid.
Het is belangrijk om de uitwerkingen van Ki Gong uitoefening op de gezondheid van individuen te bestuderen zodat er misschien een positieve uitwerking op de gezondheid van onze samenleving over het algemeen zal ontstaan. Alhoewel moderne studie technieken ons begrip van Ki doorstroming faciliteren, het is belangrijk om de historische eerste beginselen van Ki Gong wetenschap, kunst en filosofie in acht te nemen.